Unidirectioneel vs. multidirectioneel

Unidirectionele instabiliteit betekent dat de schouder instabiel is in één specifieke richting, bijvoorbeeld naar voren (anterieur) of naar achteren (posterieur). Dit komt vaak voor na een trauma.

Bij multidirectionele instabiliteit is er instabiliteit in meerdere richtingen. Hierbij voelt de schouder algemeen ‘onzeker’ aan, vooral bij belasting. Multidirectionele instabiliteit is meestal atraumatisch van aard en sterk afhankelijk van actieve spiercontrole.

Behandeling

De behandeling bij een unidirectionele instabiliteit wordt de training specifiek afgestemd op die kwetsbare richting. De schouder leert om tijdens die beweging beter gecentreerd te blijven in het gewricht. De focus zal dan liggen op een stabiliteitstraining in de aangedane richting en controle bij functionele bewegingen (zoals reiken, tillen of duwen).

Bij een multidirectionele instabiliteit is er sprake van een algemeen gevoel van instabiliteit, de behandeling zal dan gericht zijn op globale schoudercontrole en belastbaarheid. Hierbij zal de focus liggen op een algemene spiercontrole rondom de schouder, samenwerking tussen romp, schouderblad en arm en werken aan een geleidelijke toename van belasting.